Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2009

Το κάστρο μου

Είναι ωραία εδώ! Τι θες τώρα κι ενοχλείς;;;;
Έχω το κάστρο μου..έχτισα και τα τείχη μου γύρω-γύρω..και είμαι απόλυτα προστατευμένη! Κανείς δεν μπορεί να μπει! Τα κατάφερα! Έκανα το καλύτερο οχυρό που μπορούσα.. και τώρα δεν μπορεί τίποτα να με χτυπήσει. Τίποτα να με πληγώσει.......
Κατι ξέχασα όμως....
Καμιά πόρτα έκανα....; Έστω και κλειστή για να μπορώ να την ανοίξω. Να αφήσω κάποιον να μπει, ή ακόμα και να βγώ εγώ....Όχι ρε γαμώτο..το ξέχασα.....
Χτίζουμε τείχη για να πρροστατέψουμε τον εαυτό μας και καταλήγουμε να είμαστε μόνοι μας. Δεν μπορούμε ούτε εμείς οι ίδιοι να απεγκλωβιστούμε από το κάστρο που μόνοι μας χτίσαμε. Λίγους αφήνουμε να περάσουν τα πρώτα τείχη..αλλά τα τελευταία κανέναν! Εκεί είμαστε μόνο εμείς.. Βάζουμε και ταμπέλες.."Καλώς Ήρθατε!"
Μα έτσι που τα χεις κάνει..κανείς δεν μπορεί να'ρθει! Την ταμπέλα τι την βάζεις;;
Μάλλον δεν το είχες καταλάβει..
Θα το καταλάβεις όταν σε πνίξει η μοναξιά σου. Όταν χρειαστεί να βάλεις κάποιον "μέσα" και συνηδειτοποιήσεις πόσο δύσκολο είναι πλέον. Είναι τόσο δύσκολο που θα βγείς κι εσύ απέξω μαζί του να προσπαθείς να γκρεμίσεις τα τείχη .. και να δείς όλο αυτό το κάστρο πως φαίνεται από έξω.

4 σχόλια:

b|a|s|n\i/a είπε...

θέλει δύναμη να χτίζεις τείχη. ακόμα περισσότερη να τα γκρεμίζεις. και ακόμα περισσότερη να βγεις έξω από αυτά. και να αντικρύσεις.

SeekY είπε...

Και σκέψου πόση ακόμα δύναμη χρειάζεται όταν δεις αυτό που τόσο καιρό έχτιζες!!!

tovene592 είπε...

για το καλοσώρισμα. ένα τραγούδι
δικό σου

iLiAs είπε...

..δύναμη, πίστη και υπομονή και τα τειχη θα ανοίξουν την πόρτα που "κρύβουν".